اما تکنولوژی آموزشی به معنای خاص آن شاید کمتر از یک قرن است که مورد توجه متخصصان تعلیم و تربیت غربی قرار گرفته است. در سال 1900 در آمریکا اصطلاحاتی از قبیل وسایل دیداری ، شنیداری و وسایل کمک آموزشی وارد جریان آموزش و پرورش شد. و تقریبا در حدود سال 1950 به بعد روانشناسان استفاده از روشهای مختلف ارائه دانش یعنی استفاده از تکنولوژی آموزشی را به عنوان یک تکنیک یا روش در امر آموزش فراگیران مطرح کردند اما همچنان استفاده از ابزارهای آموزشی شدیدا مورد توجه قرار داشت.
نقش و تاثیر در زندگی
• تغییر در تفکر و نحوه یادگیری و یاددهی: تفکر کلیشه‌ای هرگز به شخص اجازه نمی‌دهد و در غیر آنچه آموخته است، بیندیشد.
• تغییر در گرایش: معلم می‌تواند روشهای عادی خود را تغییر دهد و نسبت به تکنولوژی آموزشی که شامل راهها و ابزارهای کمکی فراوانی برای یاددهی و آموزش است، دید و نگرش مثبتی داشته باشد.
• مطالعه مجدد در روانشناسی یادگیری: تکنولوژی آموزشی محصول یافته‌های جدید در روانشناسی یادگیری است. بنابراین معلمان برای استفاده از آنها باید به مطالعه مجدد آنها بپردازند.
• مطالعه مداوم و بنابراین کشف وسایل و روشهای جدید در امر آموزش توسط معلمین و حتی تشویق دانش آموزان.
ارتباط با سایر علوم
این علم با علوم مختلف از جمله روان‌شناسی ، تعلیم و تربیت ، جامعه شناسی و حتی با علوم فنی که در ارتباط با ساخت وسایل کمک آموزشی و غیره می‌باشند، در ارتباط تنگاتنگی قرار دارد.
کاربرد
خلاصه این که تکنولوژی آموزشی هنگامی به مدارس ما راه خواهد یافت که معلمان ما به آن آشنا و معتقد شوند و به اعتقاد خود عمل کنند. زیرا استفاده بهینه و کسب مهارت در هر کاری مستلزم استفاده و به اجرا گذاشتن آن امر می‌باشد.
چشم انداز
فراهم کردن وسایل کافی برای استفاده معلمان ، وجود التزام در مدارس برای استفاده معلمان از وسایل کمک آموزشی و نظارت بر آن. که این امر نیز بخصوص در مقاطع ابتدایی و راهنمایی حتی باعث ترغیب دانش آموزان در درست کردن وسایل آموزشی ساده و یا همکاری با معلم در این زمینه می‌شود که این خود باعث بهبود و تسریع در امر یادگیری دانش آموزان می‌شود.